Sporen verdronken eiland Bosch ontdekt

Onderzoekers van de Stichting Verdronken Geschiedenis hebben voor het eerst sporen gevonden van het verdronken eiland. Bosch lag tot 1570 tussen Schiermonnikoog en Rottumeroog, maar werd verzwolgen door de Allerheiligenvloed.

Grondradarbeelden
Dankzij historische kaarten was al langer bekend dat er in de buurt van Schiermonnikoog een eilandje moest hebben gelegen. Onderzoekers van de stichting hebben nu met grondradarbeelden het bewijs daarvan gevonden. De beelden laten op een diepte van 3 à 4 meter verstoringen in de bodemopbouw zien, wat erop wijst dat op die plek vroeger een eiland lag.

Strandjutter
Of er mensen woonde op het eiland, is nog onduidelijk. Wel blijkt uit kronieken dat er regelmatig een officiële strandjutter op Bosch aanwezig was om aangespoelde voorwerpen te verzamelen. Tijdens het onderzoek met de radar zijn geen oude objecten in de bodem gevonden. De beelden zijn daar te grof voor.

Maan Titan bezit mogelijk levensvatbare oceaan

Volgens wetenschappers ligt er mogelijk een oceaan met chemische ingrediënten voor leven verscholen onder het oppervlak van Saturnus' maan Titan, welke in combinatie met zijn dichte atmosfeer de oorzaak is van verschuivingen die plaatsvinden op de grootste maan van de ringenplaneet. Radarwaarnemingen die de afgelopen drie jaar zijn uitgevoerd door de ruimtesonde Cassini hebben namelijk aangetoond dat snelheid waarmee Titan ronddraait in dat tijdsbestek een klein beetje is verhoogd.

Krachtige winden zorgen er mogelijk voor dat het oppervlak van de maan van voor naar achter beweegt, wat betekent dat de atmosfeer van Titan de snelheid - waarmee deze om zijn as draait - verhoogt en vervolgens later in het jaar weer vertraagt. Maar om de geologische kenmerken van het object te veranderen zou deze dampkring normaal gesproken hulp moeten krijgen van een vloeibare oceaan tussen de korst van Titan en diens kern, aldus een studie die onder leiding stond van astronoom Ralph Lorenz van de Universiteit van John Hopkins in de Verenigde Staten. De onderzoeker maakt ook deel uit van een team dat zich bezig houdt met de missie van Cassini.

De ondergrondse oceaan bestaat naar alle waarschijnlijkheid uit water en een scheutje ammonia. Als organische moleculen - de chemische ingrediënten van het leven op aarde - inderdaad te vinden zijn op het oppervlak van de maan, is de kans groot dat deze ook in de oceaan aanwezig zijn. Volgens de onderzoekers heeft de oceaan een diepte van honderd tot tweehonderd kilometer en wordt deze bedekt door een ijskorst met een dikte van vijftig tot honderd kilometer. "Ook al weten we nog niet of er ooit leven zich heeft kunnen ontwikkelen op Titan, kan de maan ons meer vertellen over de chemische processen die uiteindelijk leiden naar het ontstaan van levensvormen," zei Lorenz.

Bron :Physorg

Nederlandse bijdrage aan missie op Mars

Het Nederlandse bedrijf Bioclear gaat onderzoeksapparatuur leveren voor de Exomars Rover, een ruimtewagentje dat op zoek gaat naar leven op Mars door middel van boringen. De Exomars gaat onder het oppervlak onderzoeken of er leven is of is geweest. Het is voor het eerst dat er bodemonderzoek wordt gedaan op de planeet, zei een woordvoerder van het bedrijf dinsdag op Radio 1.

Bioclear gelooft in de mogelijkheid dat er leven is geweest op Mars. Tot nu toe ontbreekt daarvoor bewijs, maar volgens de woordvoerder kan daar met deze nieuwe manier van onderzoeken verandering in komen. De Exomars Rover zal zo'n anderhalve meter diep boren en monsters nemen van de bodem.

Als uit de onderzoeken blijkt dat er leven is geweest op Mars, kan dat betekenen dat er ook leven op andere planeten is. Bovendien kan het informatie geven over het ontstaan van de aarde, stelt de woordvoerder.

De Exomars Rover wordt in 2013 gelanceerd en komt twee jaar later aan op Mars. Bioclear, gevestigd in Groningen, is een gespecialiseerd adviesbureau op het gebied van onder meer bodemsaneringen.

MEER dan honderd meteorieten brachten explosie van leven teweeg

Meer dan vierhonderd miljoen jaar geleden werd onze planeet in korte tijd geraakt door meer dan honderd meteorieten die een doorsnee hadden van ongeveer één kilometer, zo hebben onderzoekers van twee universiteiten in de Zweedse steden Kopenhagen en Lund ontdekt. Dat blijkt uit onderzoek naar verschillende meteorieten, fossielen en het materiaal in Lockne krater, welke tevens lieten zien dat de catastrofale inslagen een explosie van leven op aarde teweeg brachten.

De reeks van inslagen vond plaats in het geologische tijdvak Ordovicium, tussen 440 en 490 miljoen jaar geleden. Het leven op aarde van toen is niet te vergelijken met de levensvormen die we nu kennen, maar de gedierten leefden wel zowel op het land als in de zee. Volgens de wetenschappers vond er ruim 470 miljoen jaar geleden een uitbarsting plaats, waarbij honderden ruimterotsen de kant van de aarde op gestuurd werden. In de miljoenen jaren die volgden sloegen de meteorieten in en werd het zonlicht geblokkeerd door een grote wolk van stof. Planten stierven en de van hen afhankelijke organismen overleefden niet.

Opmerkelijke genoeg bleven verschillende dieren in leven en evolueerden zij na deze periode in nieuwe en interessante levensvormen. "Je kunt zeggen dat de biologische evolutie een grote stimulans kreeg binnen een relatief kort tijdsbestek," zei Dave Harper van de Universiteit van Kopenhagen. "De vele inslagen die plaats hebben gevonden in het verleden hadden samen met vulkaanuitbarstingen en grote bosbranden een vernietigd effect op al het leven, maar uit hun as stond een rijkere fauna op dan ooit bestond op onze planeet."

Bron: Nature Geoscience

Slapen is veilig en energiebesparend

Mensen slapen vooral om niet in problemen te komen en energie te sparen. Dat beweert althans een Amerikaanse wetenschapper in New Scientist, zo schrijft het Duitse blad Der Spiegel. Andere functies van het slaapproces, bijvoorbeeld het geheugen ordenen of het immuunsysteem versterken, brengen geen evolutionair voordeel met zich mee.

Dierenrijk
Bioloog Jerry Siegel van de University of California staaft zijn theorie met voorbeelden uit het dierenrijk. Een kleine bruine vleermuis slaapt zo bijvoorbeeld 20 uur per dag. Het dier wordt enkel 's avonds wakker, als ook de vliegen wakker zijn, om zich te voeden. De theorie van Siegel luidt dus: slapen spaart energie zodat men fit is om zich met levensbelangrijke dingen bezig te houden, zoals voeding of voortplanting. Een ander voorbeeld zijn leeuwen, die 14 uur per dag slapen en daarnaast enkel jagen om zichzelf en eventuele welpjes te voeden.

Veiliger
Slapen is bovendien niet enkel energiebesparend, het is ook veiliger want in slaaptoestand is de kans op verwondingen kleiner. Voor Siegel is het dus simpel: wie het zich kan veroorloven, slaapt. Olifanten moeten de hele dag naar voedsel zoeken, dus zij slapen minder dan bijvoorbeeld leeuwen. Energie besparen biedt een groot evolutionair voordeel. Alle ander functies van het slaapproces, zoals de positieve invloed op het geheugen, de stofwisseling of het immuunsysteem, zijn pas later in de evolutie ontwikkeld, meent Siegel.

Tweede aarde kan ontdekt worden bij dichtstbijzijnde ster

Een nieuwe studie suggereert dat Alpha Centauri, de dichtstbijzijnde ster die we kennen, omcirkelt wordt door een tweede aarde. Een telescoop die permanent op deze ster getraind is zou in staat moeten zijn om minieme schommelingen op te vangen van een kleine rotsachtige planeet. Zijn moederster bevindt zich op een afstand van zo'n vier lichtjaar van de zon en maakt, samen met een andere zonachtige ster, deel uit van een dubbelstersysteem dat volgens onderzoekers rijk is aan zware elementen.

De Spaanse wetenschapper Javiera Guedes en zijn collega's van de Universiteit in Californië in de Verenigde Staten hebben de afgelopen tijd computersimulaties ontwikkeld die suggereren dat er rond één of beide sterren aardachtige planeten gevormd worden of reeds ontstaan zijn. Daarnaast heeft het team uitgezocht op welke manier dit soort planeten het snelst ontdekt kunnen worden. Volgens hen is het zoeken naar deze werelden tijdrovend, maar hoeft er geen nieuwe methode gebruikt te worden om ze te vinden.

Een techniek, waarbij gezocht wordt naar schommelingen in het spectrum van het licht van een ster, kan uitermate geschikt zijn voor een dergelijke zoektocht. Het bestaan van deze methode heeft tot op de dag van vandaag geleid tot de ontdekking van 228 verschillende exoplaneten. De onderzoekers denken dat de kleinste object van het tweetal, Alpha Centauri B, in dat geval het makkelijkst te onderzoeken is, omdat het een relatief kalme ster is. De atmosferen van de meeste sterren van dat type hebben namelijk maar een kleine invloed op de schommelingen die een aardachtige planeet veroorzaakt.

Bron: Physorg

Oerknal is mogelijk de oorzaak van golven in zee van neutrino's

Astrofysici hebben aanwijzigingen gevonden voor het bestaan van golven in de zee van neutrino's die het universum vult. Volgens de huidige theorieën begonnen deze kleine deeltjes ongeveer één seconde na de oerknal hun weg te vinden in het universum, nadat ze reeds in grote hoeveelheden waren ontstaan. Toen deze neutrino's eenmaal vrijuit door de ruimte konden reizen, vormden ze een zogeheten neutrino-achtergrond, waar mogelijk golven in ontstonden door variaties in de dichtheid van het heelal.

Dat is de conclusie van Roberto Trotta en Alessandro Melchiorri van de universiteit van Oxford en Rome. Het tweetal simuleerde de uitwerking van de rimpelingen op de achtergrondstraling, die zo'n 300.000 jaar na de oerknal ontstond en vandaag de dag verspreid wordt door sterrenstelsels. Hun resultaten kwamen overeen met de microgolf achtergrond, welke in kaart werd gebracht met NASA's satelliet WMAP en metingen aan de verspreiding van sterrenstelsels door de Sloan Digital Sky Survey.

"We zijn erg verrast door het feit dat de gegevens van vandaag ons in staat stellen om fijngevoelige gebeurtenissen als deze te bestuderen," aldus Trotta. "Het is prachtig dat de kosmologie ons een laboratorium ter grootte van het universum schenkt." Maar hij benadrukt dat het noodzakelijk is dat er beter onderzoek gedaan wordt naar de microgolf achtergrond om dit resultaat te bevestigen. Dat kan mogelijk pas gedaan worden na de lancering van ESA's satelliet Planck op 31 juli van dit jaar.

Bron: New Scientist

Doorbraak in onderzoek naar water op Mars

De rivierdelta's op Mars zijn in maximaal enkele tientallen jaren ontstaan. Dat concluderen vier aardwetenschappers van de Universiteit Utrecht. Tot nu toe waren er alleen schattingen over de minimale ontstaansduur van de rivierdelta's, een kleine vier miljard jaar geleden. De onderzoekers stellen dat de rivierdelta's tijdens een korte periode van warmte zijn ontstaan. Volgens de onderzoekers is het klimaat op Mars extreem koud geweest, met een korte periode met impulsen water.

De vier hebben in een zandbak de rivierdelta's op Mars nagebouwd. In de bak van 6,5 bij dertien meter groeven ze kratervormige gaten. Daar lieten ze water doorheen stromen. Uit de reactie van het zand konden de onderzoekers opmaken hoe lang het ontstaan van een rivierdelta duurde. In het schaalmodel waren de delta's in een halfuur gevormd.

Aangezien het onderzoek in de zandbak werd gedaan onder condities die vergelijkbaar zijn met die op Mars, konden de onderzoekers conclusies trekken over de ontstaansduur van de delta's op de rode planeet. Maarten Kleinhans en George Postma, twee van de onderzoekers, denken dat de uitkomst van het onderzoek een ander beeld geeft over de geschiedenis van Mars.

"Mars was geen vochtige warme planeet zoals aarde. Het was een droge en koude planeet waar nauwelijks wat gebeurde." Het onderzoek wordt donderdag in het wetenschappelijk tijdschrift Nature gepubliceerd.

Bron: Novum

Melkweg bezit meer aardachtige planeten dan gedacht

Rotsachtige planeten zoals de aarde zullen waarschijnlijk rondom de meeste zonachtige sterren in ons melkwegstelsel gevonden kunnen worden, zo suggereert een nieuw onderzoek. Dat verhoogt de hoop op het vinden van (primitief) buitenaards leven op een planeet buiten ons zonnestelsel. Deze bevinding is gebaseerd op de analyse van stof bij 309 verschillende sterren die een vergelijkbare massa als de zon hebben en werden bestudeerd met behulp van NASA's Spitzer Space Telescope.

Michael Meyer van de Universiteit van Arizona in de Verenigde Staten en zijn collega's hebben de afgelopen tijd relatief warm stof gevonden, dat een temperatuur had van ongeveer 136 tot 25 graden Celsius, in de buurt van talloze zonachtige sterren. Het materiaal bevond zich op een afstand van zijn moederster die te vergelijken is met het aantal miljoenen kilometers tussen de aarde en gasplaneet Jupiter. Hierdoor kon het team de aanwezigheid van grote botsende planetesimalen aantonen en concluderen dat ruim twintig tot zestig procent van de sterren - die iets weg hebben van onze zon - in de Melkweg in staat zijn om aardachtige planeten te vormen.

Wetenschappers vermoeden dat de vorming van onze planeet zich voltrok toen de zon een leeftijd had van tien tot vijftig miljoen jaar (onze ster is op dit moment 4,6 miljard jaar oud). De onderzoekers vonden de 'staarten' van warm stof bij sterren die ongeveer drie tot driehonderd miljoen jaar geleden zijn geboren. Een opvallend detail was dat het warme stof veel minder voorkwam bij sterren die ouder waren dan driehonderd miljoen jaar, waardoor de kans groot is dat rotsplaneten na deze leeftijd niet meer kunnen ontstaan. Het stof is dan simpel gezegd op.

Door deze ontdekking is de kans op het bestaan van andere bewoonbare werelden buiten het zonnestelsel groter geworden. De materialen die benodigd zijn voor op koolstof gebaseerd leven, inclusief water, zijn elders in het universum genoeg te vinden. De moeilijkheid is alleen om planeten te vinden die zich op de juiste locatie bevinden, zo erkent ook Debra Fischer van de Universiteit van San Francisco in de Verenigde Staten. "We moeten een planeet vinden die ongeveer evenveel massa heeft als de onze en niet te dichtbij of te ver van zijn moederster staat. Helaas liggen die werelden met de technieken van dit moment nog niet binnen ons handbereik," zei Fischer.

Bron: SPACE.com

Mars waarschijnlijk al vier miljard jaar levenloos

Hoge concentraties ontbonden mineralen in het vroegere, natte milieu op Mars hebben ertoe geleid dat micro-organismen niet de kans kregen om zich te ontwikkelen of te overleven op het oppervlak van onze buurplaneet. Dat blijkt uit gegevens die werden verzameld door de Amerikaanse Marsrover Opportunity en later geanalyseerd werden door onderzoekers. Volgens hen zouden de condities op de rode planeet alleen vlak na diens geboorte geschikt zijn geweest voor leven.

Het karretje Opportunity onderzocht de afgelopen maanden een glimmende rij van stenen rondom de binnenste muur van een krater. Eerder veronderstelden wetenschappers dat dit materiaal een overzicht van het vroegere grondoppervlak zou bevatten, welke bedolven werd toen een meteoriet in aanraking kwam met de Martiaanse bodem. Echter blijkt uit de verzamelde gegevens dat het in werkelijkheid het bovenste deel was van een plateau waar in het verre verleden water over heeft gestroomd, zo verklaarde Andrew Knoll van de universiteit van Harvard in de Verenigde Staten.

Met behulp van experimenten met gesimuleerde Martiaanse condities probeerden onderzoekers de afgelopen tijd te achterhalen of het gebied dat Opportunity bestudeerde vroeger geschikt was om microscopisch kleine levensvormen te herbergen. De kans daarop wordt steeds kleiner. "Eerst hebben we uitgezocht wat de zuurheid van deze omgeving precies was, omdat het milieu op Mars vrij zuur is geweest in het verleden," zei Knoll. "Nu blijkt dat het water toendertijd een vrij hoog zoutgehalte had. Dat maakt de kans op de aanwezigheid van leven erg klein."

De condities op Mars zouden eerder wél geschikt zijn geweest voor het ontstaan van leven, omdat het water toen minder zout bevatte, maar de kans is groot dat er in de periode daarna geen levensvormen ontwikkeld zijn. "De afgelopen vier miljard jaar zou het voor organismen moeilijk geweest zijn om te overleven op de planeet," aldus Knoll. "In onze zoektocht naar leven op onze buurplaneet is het verstandig om ons op oudere gebieden te gaan concentreren."

Bron: Physorg

"Napoleon stierf niet aan arsenicumvergiftiging"

Volgens een nieuwe studie die Italiaanse onderzoekers gedaan hebben naar de dood van Napoleon Bonaparte, is de Franse keizer niet gestorven aan een arsenicumvergiftiging. Dat staat te lezen op de Zuid-Afrikaanse site News24.com.

Theorieën
Over de doodsoozaak van Napoleon bestaan verschillende theorieën. Volgens sommigen zou hij gestorven zijn aan maagkanker, anderen beweren dat hij op Sint-Helena vergiftigd werd met arsenicum. Maar Italiaanse wetenschappers beweren nu dat die theorie onmogelijk is.

Staaltjes haar
"We hebben staaltjes van het haar van Napoleon vergeleken met die van zijn eerste vrouw Josephine en zoon Napoleon II", zegt het National Nuclear Physics Institute, "Ook hebben we haarstaaltjes uit Franse en Italiaanse musea onderzocht uit Napoleons periode als kind, tijdens zijn verbanning naar Elba en bij zijn dood op Sint-Helena."

Honderd keer meer
"Daaruit blijkt dat de hoeveelheid arsenicum in het haar van mensen die twee eeuwen geleden leefden, 100 keer meer is dan wat er nu gemiddeld in ons haar zit", aldus het Instituut, "Vandaag zou die hoeveelheid arsenicum dodelijk zijn, maar toen was het niet genoeg om Napoleons dood te veroorzaken."

NOS Teletekst
Teletekst van de NOS maakt er zoals gewoonlijk weer 'n eigen versie van en is Napoleon gewoon om het leven gekomen door maagkanker.

Vier keer zoveel weerrampen door opwarming aarde

Uit een rapport dat is opgesteld door de internationale ontwikkelingsorganisatie Oxfam en vandaag werd gepubliceerd blijkt dat er de afgelopen twintig jaar vier keer zoveel weerrampen plaats hebben gevonden, iets wat te wijten is aan de opwarming van onze planeet. In de jaren tachtig vonden er gemiddeld 120 rampen plaats die veroorzaakt werden door het weer, terwijl er de afgelopen jaren steeds meer dan 500 weerrampen plaatsvonden. Het dodental door de rampen is opgelopen met 80 miljoen mensen sinds bijna twintig jaar geleden.

Alleen al in het continent Azië zijn dit jaar 250 miljoen slachtoffers gevallen door weerrampen. Sinds 1980 is het aantal overstromingen van rivieren maarliefst verzesvoudigd. Hier is niet alleen het weer de schuldige, maar ook de mens door enorm veel bomen te kappen waardoor het regenwater van hoog gelegen gebieden niet meer opgenomen wordt en naar beneden komt en voor overlast zorgt. Daarnaast vonden er vier keer zoveel stormen plaats vorig jaar dan in de jaren tachtig; er ontstonden 240 stormen in 2006, het zesvoudige van de 60 stormen die in 1980 plaatsvonden. Het aantal aardbevingen en vulkaanbarstingen is licht gestegen sinds die tijd. Volgens Oxfam zijn er door de klimaatverandering meer dan 8000 mensen omgekomen dan in de jaren tachtig het gevolg was.

Jeremy Hobbs van Oxfam International gaf aan dat landen snel maatregelen moeten nemen tegen het toenemende aantal weerrampen, want anders zal het dodental dat veroorzaakt door het weer "alleen maar oplopen" volgens Hobbs. "Het wordt tijd dat er meer landen voorbereid zijn op humanitaire rampen, zodat ze sneller noodhulp kunnen bieden." De noodhulp van rijkere landen moet volgens hem "eerlijker, sneller en flexibeler verlopen dan eerder, om zo meer levens te besparen". Naar verwachting zal het aantal weerrampen de komende decennia alleen maar toenoemen.

Bron: The Associated press

Wetenschappers creëren supermuis

Al jaren lang hebben wij last van muizen en wetenschappers van een Amerikaanse universiteit hebben met genetische modificatie een supermuis gecreëerd, mijn dank is dan ook zeer groot. Op deze CNN-video(Het kan problemen geven met Uw firewall) is te zien dat de muis uren kan blijven rennen, terwijl een soortgenoot al na 20 minuten opgeeft.

De marathonmuis produceert, net als bijvoorbeeld Lance Armstrong, minder melkzuur en gebruikt vooral vetzuren voor energie. Volgens de onderzoekers leven behandelde muizen ook langer. Verder eten de dieren 60 procent meer, maar hebben ze een lager vetpercentage. Gemodificeerde vrouwtjes kunnen op 2,5 jarige leeftijd nog bevallen van kleine muisjes, terwijl dat meestal na de leeftijd van 1 jaar niet meer voorkomt. Lees hier een uitgebreider verslag.

Drie nieuwe planeten ontdekt

Een team van astronomen dat deelneemt aan het WASP-project, wat staat voor Wide Angle Search for Planets, heeft gisteren aangekondigd dat zij drie nieuwe planeten hebben ontdekt. De drie exoplaneten werden ontdekt toen zij vanaf de aarde gezien voor hun moederster stonden. Het bestuderen van dergelijke planeten buiten ons zonnestelsel staat wetenschappers toe om te onderzoeken hoe de planetarische stelsels zich vormen. Teams die deelnemen aan de WASP kunnen zowel planeten aan de noordelijke als de zuidelijke sterrenhemel ontdekken en de massa en grootte van deze hemellichamen is daardoor makkelijk te bepalen.

WASP-4 en WASP-5 zijn de eerste planeten die ontdekt zijn door camera's van het WASP-project in Zuid-Afrika en hun bestaan is bevestigd door Zwitserse en Franse astronomen. "Deze twee objecten zijn de twee helderste exoplaneten aan de zuidelijke sterrenhemel die bekend zijn," zei professor Coel Hellier van de Universiteit van Keele in Groot-Brittanië. Daarnaast werd er nog een planeet gevonden, WASP-3 genaamd, die vanaf het noordelijk halfrond werd ontdekt met de 'SuperWASP' camera op de Canarische Eilanden. Professor Don Pollacco van de Universiteit van Belfast in Queen zei dat "dit het enige team van astronomen is dat met twee camera's zowel vanaf het noordelijk als zuidelijk halfrond exoplaneten heeft gevonden."

Professor Andrew Cameron van de Universiteit van St. Andrews verklaarde na de vondst dat de drie planeten Jupiterachtige planeten zijn die zich dicht bij hun moederster bevinden. In slechts twee dagen draaien deze drie planeten één rondje om hun ster. De temperaturen in de atmosfeer van deze gasreuzen kunnen oplopen tot over de tweeduizend graden Celsius, iets wat haast onmogelijk lijkt op onze eigen planeet. Maar het bestaan van planeten die ongeveer even veel massa hebben als Jupiter doet vermoeden dat er relatief veel Aardachtige planeten aanwezig zijn in heelal.

Bron: Physorg

Maanlander explodeert op lanceerplatform

De X-Prize Cup van 2007 is afgesloten met een debacle. De experimentele maanlander Module 1 van Armadillo Aerospace is op het lanceerplatform geëxplodeerd. De knal van de explosie was kilometers ver hoorbaar en het lanceerplatform lag bezaaid met wrakstukken. Armadillo was het enige team dat aan de X-Prize 2007 heeft meegedaan, aangezien de andere teams niet op tijd klaar konden zijn.

Het was de laatste van vier lanceermogelijkheden die op het programma stonden voor Armadillo, in een poging om de Northrop Grumman Lunar Lander Challenge, Level 1 te winnen. Na afloop van de mislukking heeft Armadillo besloten om de moeilijker Level 2-wedstrijd te laten schieten.

De overige teams hebben hun medeleven geuit aan Armidillo. Zowel Unreasonable Rocket als Masten Space Systems hebben aangegeven dat deze klap hard is aangekomen aan alle teams. Wel betekent dit dat de 2 miljoen dollar aan prijzengeld voor de Level 1 en Level 2 uitdagingen doorschuiven naar volgend jaar. Op dat moment zullen alle teams wél klaar zijn en wordt het hopelijk een echte wedstrijd.

Bron: New Scientist

NASA gaat onderzoek doen naar UFO-incident

De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA gaat binnenkort zijn archief nalopen, op zoek naar documenten die hopelijk meer duidelijkheid kunnen geven over een UFO-incident dat in 1965 plaatsvond in de Amerikaanse staat Pennsylvania. Er moest enkele weken geleden een hoorzitting in de rechterbank plaatsvinden in verband met de kwestie. De regering van de Verenigde Staten verzocht de ruimtevaartorganisatie enige tijd geleden om onderzoek te gaan doen naar een gebeurtenis die ongeveer veertig jaar geleden plaatsvond, waarbij een onbekend object aan de hemel te zien was en neerstortte in de bossen van Kecksburg, zo'n 65 kilometer ten zuidoosten van Pittsburgh.

Het verkeer werd toen door de autoriteiten na het incident opgehouden, waardoor nieuwsgierige mensen de inslagplek niet konden bereiken en het leger kon gaan zoeken naar het object dat ingeslagen was. Samen met de Amerikaanse luchtmacht zochten verschillende medewerkers van de NASA naar de overblijfselen van het object, wat vermoedelijk een meteoor of een meteoriet moest zijn, maar er werd niets gevonden. Althans, ooggetuigen verklaarden dat ze zagen dat een vrachtwagen een ovaalvormig, massief vaartuig wegvoerde ter grootte van een Volkswagen bus, alleen wilde de regering daar niet op reageren.

Liefhebbers van UFO-verhalen weigerden echter de kwestie in een doofpot te laten stoppen, waardoor journalist Leslie Kean vier jaar geleden ging uitzoeken hoe het nou precies zat. Volgens hem en vele anderen moet er niet zo geheimzinnig gedaan worden over dit soort kwesties en hebben de mensen het recht om alle informatie over de gebeurtenis te krijgen. Hij heeft zijn zin gekregen, want de NASA gaat over enkele weken onderzoek doen naar het incident.

Bron: Reuters

Vulkanen op Mars kunnen nog steeds uitbarsten

Mars lijkt een kalme en verlaten planeet te zijn, maar dat is volgens wetenschappers de stilte voor de storm. Zij denken namelijk dat er momenteel iets gaande is onder het Martiaanse oppervlak. De grootste vulkaan van ons zonnestelsel, Olympus Mons, werd eerder als 'uitgestorven' verklaard, maar er bestaat een reële kans dat de 24 kilometer hoge supervulkaan tot uitbarsting gaat komen. Een recentelijk uitgevoerd onderzoek naar vulkanen op het Amerikaanse eiland Hawaï in combinatie met met foto's van onze buurplaneet Mars wijzen erop dat de drie grootste vulkanen op Mars niet uitgestorven zijn, maar alleen slapen.

"Onder meer Hawai is op aarde ontstaan dankzij vulkanen die tot uitbarsting kwamen toen de aardkorst over een zogenaamde 'hotspot' gleed - een pluim van stijgend magma," verklaarde Jacob Bleacher, wetenschapper aan de Staatsuniversiteit in Arizona en NASA's Goddard Space Flight Center in de Verenigde Staten. "Ons onderzoek suggereert dat precies het tegenovergestelde gebeurd op de rode planeet Mars; de hotspot zou onder het Martiaanse oppervlak bewegen. Wanneer deze zich weer precies onder Olympus Mons bevindt kan deze op explosieve wijze gaan uitbarsten." Bleacher en zijn collega's hebben de resultaten van hun onderzoek enkele dagen geleden gepubliceerd in het magazine Journal of Geophysical Research.

De grootste vulkaan op aarde, Mauna Loa, heeft een diameter van bijna 100 kilometer, terwijl de grootste vulkaan op Mars maarliefst 550 kilometer breed is! Daarnaast zijn er in de Martiaanse regio Tharsis verschillende vulkanen te vinden die een diameter hebben van ongeveer 300 kilometer. Ondanks de aanwezigheid van vele grote vulkanen op Mars hebben wetenschappers nog nooit de uitbarsting van een Martiaanse vulkaan kunnen waarnemen, omdat de vulkanen al twee miljoen jaar niet tot uitbarsting zijn gekomen en daardoor uitgestorven leken te zijn.

Hoewel, het schaarse aantal inslagkraters in de buurt van drie vulkanen in Tharsis bezit materiaal dat mogelijk gevormd is bij recente vulkanische activiteiten, al deden beelden van ESA's Mars Express anders vermoeden. Lavastromen tonen aan dat deze recente uitbarstingen ervoor hebben gezorgd dat het magma kon ontsnappen door grote barsten aan de zijkanten van de vulkanen en vervolgens in de vorm van een ketting richting het noordenoosten over het Martiaanse oppervlak stroomde. Bleacher liet weten dat zijn team totaal geen link konden leggen tussen de Aardse vulkanen en de vulkanen op onze buurplaneet.

Uit nieuwe foto's van NASA's ruimtesondes Mars Odyssey en Mars Global Surveyor en ESA's Mars Express blijkt dat de drie vulkanen in het Martiaanse gebied in een gelijkaardige formatie staan. De onderzoekers konden aan de hand van de duidelijke stroomrichtingen bepalen hoe lang het geleden een eruptie voor het laatst heeft plaatsgevonden. Tijdens deze vulkanische activiteit sijpelde magna via barsten in de buitenkant van vulkanen naar buiten en vormden vervolgens tunnels. Hoe gladder de tunnel, hoe eerder de vulkaanuitbarsting heeft plaatsgevonden. De jongste tunnels zijn de vinden in de buurt van de meest noordelijk gelegen Martiaanse vulkaan, Ascraeus Mons, terwijl de oudste tunnels te vinden waren in de buurt van de meest zuidelijk gelegen vulkaan, Arsia Mons.

De onderzoekers denken dat de hotspots onder het oppervlak van Mars bewegen, maar er is mogelijk nog een alternatieve verklaring voor de slapende vulkanen. Volgens wetenschappers kan de magna ook verspreid zijn onder Mars' oppervlak, wat te vergelijken is met rook dat tegen een plafond aan slaat. "In ieder geval is één ding zeker: de vulkanen op Mars zijn niet uitgestorven en kunnen altijd nog tot uitbarsting komen," zei Bleacher tot slot.

De grootste vulkaan op aarde is ongeveer even groot als Pavonis Mons.

Bron: Physorg

Vis leeft maanden in boom

Wetenschappers hebben een vis ontdekt die maanden in een boom kan overleven. De Killifish komt elk jaar een paar maanden uit het water om verder te leven aan de binnenkant van bomen.

De bijzondere vissoort past zijn eigen ademhaling aan, zodat hij ook buiten het water lucht kan inademen, meldt de Daily Mail. De vis leeft normaal in modderige poelen in moerassen in Florida. Onlangs ontdekten wetenschappers die het gebied onderzochten honderden vissen in rottende takken en boomstammen. Uit onderzoek blijkt dat de vissen bij nood, als het water opdroogt, in de bomen verder leven totdat het water weer terugkomt.

De killifish heeft nog meer truucjes om te overleven. Hij kan zowel mannelijke als vrouwelijke geslachtsorganen ontwikkelen en zichzelf bevruchten.

Missie Opportunity en Spirit voor vijfde keer verlengd

De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA heeft de missie van de Marsrovers Opportunity en de Spirit voor de vijfde keer verlengd. Het vandaag genomen besluit kan de twee Marsrovers tot 2009 actief houden. Sinds begin 2004 rijden de twee Amerikaanse karretjes rond op de rode planeet Mars, maar zelfs enkele heftige stormen die woedden op onze buurplaneet en defecten aan de rovers konden Opportunity en Spirit niet stoppen.

"Wij zijn erg blij om de missie van de Marsrovers te kunnen verlengen", aldus Alan Stern, directeur van NASA's Science Mission Directorate in Washington. "De rovers zijn verbazingwekkende machines en blijven schitterende resultaten leveren en ze werken lang voorbij hun geplande levensduur."

De tweelingrovers landden op Mars in januari 2004 met een missie die oorspronkelijk 90 dagen duurde. Dat was 45 maanden, of vier jaar, geleden. Beide rovers overleefden onlangs een reeks stofstormen die dreigden de missie te beëindigen door de aanwezigheid van een enorme hoeveelheid stof in de Martiaanse atmosfeer, dat was verspreid door de heftige stormen.

In september begon Opportunity af te dalen in de Victoria krater in het Martiaanse gebied 'Meridiani Planum'. Ondertussen heeft de Spirit de overkant van een vulkanisch gebied bereikt.

Tot de dag van vandaag heeft de Opportunity 11,6 kilometer gereden en heeft de uiterst succevolle Marsrover meer dan 94.000 foto's gestuurd. Spirit heeft 7,2 kilometer gereden en al meer dan 102.000 foto's teruggestuurd naar onze planeet.

Bron: SPACE.com

Weersverwachting voor Titan: 's morgens motregen

Een waarschuwing voor toekomstige kolonisten op Titan: regenpakken en paraplu’s zijn onmisbaar op de grootste maan van Saturnus, alwaar iedere morgen met motregen begint. De motregen bestaat uit methaan, dat vloeibaar kan zijn onder de heersende omstandigheden op Titan: een temperatuur van –183 graden Celsius en een atmosfeer die vrijwel geheel uit koolwaterstoffen is opgebouwd.

De samenstelling van de heiige mist op Titan is vergelijkbaar met die van ruwe olie, maar dan zonder zwavel. Deze vormen koude, plakkerige “sneeuwvlokken”. Het is niet bekend in welke mate deze deeltjes giftig zijn voor mensen, maar het gebrek aan zuurstof maakt de atmosfeer sowieso bijzonder ongezond.

Met behulp van het Keck Observatory en de Very Large Telescope heeft een team van astronomen een uitgebreid wolkenpak ontdekt, die zich uitstrekt boven het grootste “continent” van Titan: Xanadu. De waarnemingen laten zien dat wolken een algemener verschijnsel zijn op Titan dan gedacht en dat vanuit die wolken een druilerige methaanregen kan vallen.

Aan de hand van infrarode waarnemingen van Titan heeft men een beeld van de wolken en regen opgebouwd. Hieruit blijkt dat er uitstrekte wolken van bevroren methaan voorkomen op een hoogte van 25 tot 35 kilometer, wolken van vloeibaar methaan op een hoogte van 20 kilometer en druilerige methaan op lagere hoogtes.

Men heeft zo bewijs gevonden voor het feit dat het vooral ’s morgens zal motregenen. De regen zal ongeveer 3 dagen aanhouden – aangezien een “dag” op Titan (één omwenteling) maar liefst 16 aardse dagen duurt, zijn 3 dagen vergelijkbaar met een “ochtend” op aarde. Vermoedelijk ontstaat de regen deels door geologische eigenschappen als meren en bergen, net zoals op aarde.

Titan is de grootste maan van Saturnus en de enige maan in het zonnestelsel met een uitgebreide atmosfeer. De diameter van Titan bedraagt 5150 kilometer – groter dan de planeet Mercurius, veel groter dan Pluto en 40% zo groot als de aarde. De atmosfeer van Titan is bijzonder dicht – 10 keer dichter dan die van de aarde.

Bron: Space.com